Header Logo

چقدر مکانیزم هارو بشناسم ؟

فرض کنید در مسابقات المپیک یه سری ژیمناست، میخوان با هم رقابت کنن. رقابت بر سر انجام حرکت نمایشی توسط ژیمناست هاست. معیار خوب بودن حرکات هم، تماشاچیان یا مخاطبین این مسابقات هستن. هر ژیمناست یه سری حرکات و فنون نمایشی بلده که ممکنه بقیه بلد نباشن، یا ممکنه بقیه بلد باشن. حالا سوال اصلی اینجاست که، کدوم ژیمناست برنده میشه: اونی که حرکات زیادی بلده، یا اونی که حرکات کم، ولی زیبایی رو بلده ؟

من از اون یک حرکتی میترسم که  … !

اگر بخوایم مثال بالارو به زبان بردگیمی بگیم، ژیمناست ها میشن طراحای بازی، حرکات نمایشی مختلف میشن مکانیزم های مختلف و تماشاچیان میشن بازیکن ها و مخاطبین بازی.

با این حساب میشه بحث رو اینطوری مطرح کرد:

وقتی یه ژیمناست حرکات زیادی بلد باشه، یعنی یه طراح رو داریم که مکانیزم های زیادی بلده و یا میشناسه. واضحه که این ژیمناست یا طراح وضعیت بهتری داره و میتونه حرکات زیبا و قشنگی رو با هم ترکیب کنه و مخاطبین خودش رو هم راضی نگه میداره.

پس یعنی اینکه طراح بازی مکانیزم های زیادی بشناسه، براش مفیده ؟ یعنی از فردا بریم سراغ یادگیری مکانیزم های بازی ؟

جواب من به اولی مثبته و به دومی منفی. اما جرا ؟

مکانیزم/مکانیک های بردگیم (Board Game Mechanics)

در دنیای بردگیم ها، مکانیزم های بازی، اعمال و کنش هایی هستن که مخاطب یا بازیکن رو به بازی متصل می کنن. یعنی اگر یه مکانیزم نباشه، بازی به بازیکن متصل نمیشه و هیچ تعاملی بین این دوتا شکل نمیگیره. شکل زیر رو ببنید:

یه طراح بازی رومیزی یا بردگیم یا هر بازی دیگه ای، نیاز داره که بدونه راه های اتصال بازیکن به بازی چیا هستن و این یعنی شناخت مکانیزم های بازی. در واقع یه طراح بازی مثل راننده ای میمونه که هر اندازه راه های مختلفی برای رسیدن از نقطه A به B بلد باشه، هم میتونه براش مفید باشه و هم نباشه.

جنبه مفید ماجرا اینه که خب تنوع انتخاب مکانیزم های بازی ای که میخواد طراحی کنه براش بالاست و میتونه ترکیبات خیلی نابی از اونها دربیاره و نهایتا یه بازی اصیل و جذاب رو خلق کنه. در مقابل جنبه منفی قضیه گیج شدن طراحه. خیلی پیش میاد که وقتی تنوع انتخاب بره بالا، انتخاب کردن و ساختن ترکیبات مختلف سخت میشه. البته این قضیه برای طراحای کهنه کار پیش نمیاد.

با همه این تفاسیر هنوز جواب سوال اصلی رو ندادم؛ پس بریم سر اصل قضیه

رفتار منِ طراح، با مکانیزم ها

  • بشناسید خوبه

به عنوان طراحای تازه کار و افرادی که میخوان وارد دنیای طراحی بازی بشن، خوبه که مکانیزم های زیادی رو بشناسید. این شناخت به معنای این نیست که مثلا بدونی Card Drafting یه مکانیزمیه که در اون بازیکن ها از یه دسته کارت، کارت میشن و فلا ن و بهمان. بلکه منظور اینه که به اون مکانیزم مسلط باشی. مثل ژیمناستی که به یه جرکت مسلطه. این یعنی :

  1. بدونی اون مکانیزم چطوری در بازی های مختلف به کار میره ؟
  2. بدونی چقدر اون مکانیزم در بازی های دنیا رایجه ؟
  3. بدونی عموما چه مقدار شانس، استراتژی یا تعامل در بازی وارد میکنه ؟
  4. بدونی چه برچسب هایی روی مکانیزم هست ؟
  5. بدونی عموما چقدر بازی رو سنگین یا سبک میکنه ؟
  6. بدونی چقدر گیم پلی بازی رو به سمت گرمی میبره ؟
  7. بدونی چقدر تکرارپذیری بازی رو بالا یا پایین میبره ؟
  8. بدونی معمولا برای مخاطب عمومی بردگیم چقدر آشناست ؟
  9. و …

پیشنهاد من اینه که یه لیست درست کنی و برای هر مکانیزم، المان های بالارو بنویسی تا بتونی همیشه بهش رجوع کنی و بهینه ترش کنی.

  • بخاطر نشناختن زیاد، طراحی رو متوقف نکن!

در مقابل اگر مکانیزم های زیادی نمیشناسی، سعی کن با مکانیزم های خیلی رایجی که در بازی های اطرافت میبینی شروع کنی و با همونا طراحی رو ادامه بدی. به مرور مکانیزم های بیشتری میشناسی و میتونی از اونها هم استفاده کنی. اینکه بخاطر نشناختن مکانیزم های زیاد طراحی رو متوقف کنی و بری سراغ مطالعه و بررسی مکانیزم ها، حساسیت اضافست و تورو از طراحی دور میکنه. با صبر و حوصله طراحی رو ادامه بده و به مرور مکانیزم هارو هم یاد بگیر.

  • کیفیت مهمه نه لزوما کمیت!

اینو حتما در نظر بگیر که تعداد مکانیزم هایی که یه نفر میشناسه اونو طراح بازی نمیکنه، بلکه هوش، نبوغ، خلاقیت و پشتکار یه نفر در ترکیب و به کار بردن مکانیزم هاست که باعث میشه یه نفر یه بازی خیلی خوب خلق کنه و این لزوما وابسته به جامعه آماری مکانیزم های اون فرد نیست.

پس سعی کن حتی اگر مکانیزم های کمی بلدی، به اونها مسلط بشی و از اونها ترکیبات نابی در بیاری. البته این نکته رو بگم که ترکیب مکانیزم ها، کل راه نیست. بلکه قسمتی از اونه.

 

برای دسترسی به مکانیزم های مخلف بردگیمی میتونید به صفحه معرفی اونها در سایت Boardgamegeek مراجعه کنید. همچنین ما در وبسایت آیوی یه صفحه اختصاصی برای مکانیزم های بردگیم داریم و هر مکانیزم رو اونجا به صورت مفصل شرح میدیم و دربارشون صحبت می کنیم. میتونید از اون صفحه هم استفاده کنید. لینک ورود به این صفحات رو در قسمت لینک های مفید پایین میتونید پیدا کنید.

 

لینک های مفید:

 

همچنین ببینید:

کورش حیدر
کورش حیدر

20 سال فرصت خوبیه برای اینکه انسان به ابتدای راهی که تا الان اومده و راهی که در ادامه مسیر قراره بره، رسیده باشه. 20 سال اول به علم، موسیقی و ورزش گذشت. برنامه برای ادامه مسیر هم همینه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

لینک کوتاه مطلب
ads
ads