مقالات بازی ویدیویی

بازی ویدیویی چیست؟ (به چه اثری ویدیوگیم می گویند؟) | مقاله جامع بازی های ویدیویی 1401

مقدمه

سالانه هزاران محتوای جدید توسط ناشر های بازی ویدویی منتشر می شوند که روی آن ها اسم ویدیوگیم زده می شود. اما آیا همه این ها بازی ویدیویی هستند؟ اصلا به چه محتوایی بازی ویدیویی گفته می شود؟

در یک نگاه:

وقتی گفته می شود یک بازی ویدیویی جدید منتشر شده، همه علاقه مندان به طور ناخودآگاه متوجه می شوند با چه موجودی سر و کار دارند. اما در این مقاله به بررسی دقیق تر این مسئله که به چه اثری بازی ویدیویی یا همان ویدیوگیم گفته می شود می پردازیم.

تاریخچه بازی ویدیویی

پیدایش ویدیو گیم های اولیه

اختراع کامپیوتر ها، تاثیر زیادی بر زندگی انسان ها داشت. به گونه ای که می توان گفت کامپبوتر ها مسیر زندگی بشر را به طور کلی از مسیر اولیه منحرف کرد و دریچه جدیدی به سوی انسان ها گشود. این ابزار تاثیر زیادی بر نوع زندگی انسان ها گذاشت. تا جایی که حتی بر روی تفریحات انسان ها نیز تغییراتی ایجاد شد. تا قبل از اختراع کامپیوتر عمده سرگرمی های بازی گونه بشر، بازی های میدانی مانند بازی های ورزشی و بازی های بومی سنتی، یا بازی های تخته ای و کارتی مانند شطرنج بودند. اما پس از شروع عصر کامپیوتر همه چیز دستخوش تغییر شد.

خیلی دقیق نمی توان گفت اولین بازی ویدیویی توسط چه کسی و در چه سالی ساخته شد. طبق اطلاعاتی که در دسترس است، اولین بازی، بازی هایی شبیه به تنیس بودند و قدمت آن ها به دهه 50 میلادی برمی گردد. حداقل تا اواخر دهه 60 میلادی بیشتر بازی ها به همین شکل تنیس بودند و به آن ها اصطلاحا پونگ (Pong) گفته می شد. در اوای دهه 70 میلادی با گسترش کامپیوترهای خانگی، نیاز به ابزاری برای سرگرمی الکترونیکی حس می شد تا در اوقات فراغت استفاده شود. اینجا بود که بازی های تفننی یا همان آرکید (Arcade) شروع به تولید شدند.

در آن زمان به این بازی ها بازی های الکترونیکی گفته می شد و رفته رفته این اسم به ویدیوگیم تغییر پیدا کرد؛ به این دلیل که محتوای این بازی ها به صورت ویدیویی قابل تجربه هستند. اما شاید اولین تجربه هم نسلی های ما از بازی های ویدیویی بازی معروف تتریس (Tetris) باشد. بازی های ویدیویی پیشرفت زیادی در دهه 90 میلادی داشتند و کنسول های بازی زیادی در این سال ها فروخته شدند و در نهایت در قرن بیست و یکم خود بازی های ویدیویی به یک صنعت پول ساز تبدیل شدند و توانستند به یکی از شیوه های سرگرمی تبدیل شوند.

اولین بازی ویدیویی شناخته شده یک بازی ساده شبیه سازی بازی پینگ پونگ است.

توسعه بازی های ویدیویی

در طول دهه 90 میلادی، بازی ها از جنبه های مختلفی پیشرفت کردند. طراحی محیط بازی ها سه بعدی شدند، زاویه دید شخصیت ها نزدیک به زاویه دید انسان ها در دنیای واقعی شدند و مفهوم جدید بازی های سوم شخص و اول شخص بوجود آمد، گرافیک بازی ها تقویت شدند و به واقعیت کمی نزدیک شدند، ژانر های مختلفی از بازی های ویدیویی شکل گرفتند و دیگر صرفا بازی های تفننی نبودند و در نهایت عنصر داستان به بازی اضافه شد که عامل مهمی در پیشرفت و گسترش بازی های ویدیویی بودند. حالا لازم است یک تعریف جامع و دقیق از بازی ویدیویی داشته باشیم.

توسعه بازی های ویدیویی در دهه 90 میلادی منجر به تولید بازی های 3 بعدی شد.

بازی ویدیویی چیست؟

به طور کلی به سرگرمی ای گفته می شود که ما در آن کنترل یک چیزی را برعهده داشته باشیم و به صورت تصویری آن را ببینیم. آن یک چیز می تواند یک کاراکتر یا یک دسته پینگ پونگ یا حتی گاهی یک شئ باشد. با این تعریف تعداد زیادی از آثار موجود یک بازی ویدیویی به حساب می آیند. اما یک مشکل بزرگ وجود دارد. این مشکل چیست؟

بررسی یک مشکل و تناقض

در طول بازی های ماجراجویی که عمدتا یک داستان مشخص دارند، گاهی ممکن است فکر کنید که دارید یک فیلم نگاه می کنید و تنها تفاوت سرگرمی شما با فیلم این است که کنترل جا به جایی شخصیت اصلی بر عهده شماست. با پیشروی در بازی این حس قوی تر هم می شود. شما در اکثر این بازی ها باید یک مسیر مشخص عبور کنید، دشمنان مشخصی را بکشید و داستان بازی را از طریق کات سین های بازی متوجه شوید. اینجاست که این سوال پیش می آید که فرق این بازی ویدیویی با یک فیلم چیست؟ آیا بهتر نبود بجای آن یک فیلم دو ساعته یا یک مینی سریال ساخته شود؟

عنصر خلاقیت در مکانیزم های بازی های ویدیویی بسیار کمرنگ شده که باعث شده بسیاری از بازی های داستانی شکل و شمایل فیلم سینمایی و سریال به خود بگیرند.

اما واقعا به چه سرگرمی ای بازی ویدیویی گفته می شود؟

در زمینه بازی بودن، بازی های تفننی و عموما رکوری وضعیت بهتری از بازی های ماجراجویی و اکشن دارند. در بازی های تفننی بر خلاف بازی های ژانر ماجرای شما تاثیر واقعی خود را در طول زمانی که بازی می کنید خواهید دید؛ در صورتی که در بازی های ماجراجویی عموما شما در سناریو ای که کارگردان بازی برای شما چیده قرار می گیرید و خیلی از چارچوب ها خارج نمی شوید.

این موضوع باید کمی روشن تر کنیم. درست است که شما در بازی های ادونچر می توانید در محیط پرسه بزنید، آیتم های مختلف بخرید و اسلحه های متفاوت داشته باشید، اما در نهایت اکثرا با یک روش بازی کردن خاص بازی رو به اتمام می رسانید. چند سال پیش سازندگان چنین بازی هایی دست به ابتکار نه چندان جدیدی زدند و بازی های خود را چند پایانی کردند.

مهمترین وجه تمایز بازی های ویدیویی و فیلم و سریال، مکانیزم ها و تاثیر گذاری است که پلیر در فرایند تمام شدن بازی میتواند تجربه کند.

به این معنی که شما بازی را انجام می دهید و به پایان بازی که می رسید یک تصمیم می گیرید و با این تصمیم یکی از پایان های موجود در بازی برای شما به نمایش در می آید. با این روش سازندگان چنین بازی هایی در یک نگاه سطحی انقلابی در بازی های ویدیویی ایجاد کنند. اما باز هم بازی آن ها با فیلم تفاوتی ندارد!

بررسی یک بازی واقعا ویدیویی

سال 2008 میلادی بود که اسم یک بازی تازه منتشر شده بر سر زبان ها افتاد. بازی بایوشاک (Bioshock) شاهکار کِن لِوین توانست به سرعت نظر مخاطبان را به خود جلب کنید. این بازی داستان شخصی است که در یک هواپیما نشسته و این هواپیما وسط اقیانوس سقوط می کند و در نزدیکی محل سقوط یک شهر زیرآبی را پیدا می کند و ماجراجویی او از همین جا شروع می شود.

سری بایوشاک را می توان تحول آفرین ترین سری بازی تاریخ ویدیوگیم دانست که با انتشار نسخه اول آن سمت و سوی طراحی بازی های ویدیویی از هر نظر به یک سمت دیگر رفت.

 این بازی را دقیقا می توان تعریف یک بازی ویدیویی ماجرایی دانست که با فیلم و سریال متفاوت است. نحوه روایت داستان، از بین بردن دشمن ها، بدست آوردن آیتم ها و نحوه تمام شدن بازی کاملا در اختیار شماست. به طوری که سبک بازی شما در این بازی، آیتم هایی که می خرید و فعالیت هایی که در بازی انجام می دهید به صورت کاملا پویا و منطقی به یک پایان بندی منجر می شود که دقیقا متناسب با شیوه بازی شما است. بازی فوق العاده بایوشاک آن قدر با یک فیلم بودن فاصله دارد که بعد از تجربه آن متوجه ضعف و نداشتن خلاقیت در طراحی مراحل و روایت داستان بسیاری از بازی های ویدیویی دیگر می شوید.

جمع بندی

با توجه به بررسی هایی که انجام و نکاتی که گفتیم، بازی ویدیویی یک سرگرمی با ابزار های الکترونیکی است که مخاطبان علاوه بر مشاهده روند بازی و چرخیدن در محیط بازی، بتوانند در پیش بردن بازی هم نقش ایفا کنند. می توان گفت اکثر بازی های آرکید شامل این تعریف می شوند اما در ژانر های دیگر بازی های ویدیویی، به ویژه بازی های اکشن و ماجراجویی، کمی سخت گیری بیشتر است.

 در این پست سعی شد تا یک تعریف جدید و فنی از بازی های ویدیویی با استفاده از یک مثال ارائه شود. این مسئله اما به این معنی نیست که بقیه بازی هایی که در قالب این تعریف قرار نمی گیرند چیزی جدای از دنیای ویدیوگیم ها هستند، اما حد عالی یک بازی ویدیویی چیزی است که در این تعریف گفتیم. به نظر شما کدام یک از بازی های معروف را می توان با این تعریف یک بازی ویدیویی دانست و کدام را خیر؟

لینک های مفید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا